(noot webmaster: In het geweld over de berichtgeving van het eerste team, wil ik onderstaand verslag de leden niet onthouden. Een ACC dame in het Nederlands team is ook niet niks. Bron: KNCB)

Op 8 augustus vertrok een jong Nederlands Under17 team naar Colchester in Essex. In deze county werden in drie dagen tijd maar liefst vijf wedstrijden gespeeld tegen het Essex Under17 team, waarvan de T20’s alle werden gewonnen. Het Nederlandse team, geleid door captain Leonie Bennett en vice-captain Cher van Slobbe, was jong en relatief onervaren: het team telde liefst negen Under15 speelsters en voor de grote meerderheid is dit de eerste echte buitenlandse tour.

De speelsters: Leonie Bennett (captain, Kampong), Cher van Slobbe (vice-captain, Hermes DVS), Heather Siegers (wicketkeeper, Rood en Wit), Sasa Brüning (Quick 1888), Annemijn Thomson (Quick Hg), Robine Rijke (Quick Hg), Zoë de Jongh (ACC), Carmela Appel (Hercules), Aishu Sharma (Kampong), Lizzie Dillam (Kampong), Laura Borrani (Hermes DVS) en Merel Faassen (VOC). Manager: Pam Bennett, Coach: Huub Jansen

De eerste wedstrijd is een 40 over match op het mooie veld van Kelvedon and Feering CC. Nederland verliest de toss en weet na een steady opening slechts 103 runs op het bord te brengen. Een goed partnership voor het tweede wicket tussen Lizzie en Cher van 52 runs en goed batten in de staart van Merel zorgt ervoor dat de bowlers nog wel een totaal te verdedigen hebben. Het uitstekende batten van de Essex openers, geduldig, afstraffen van de slechte bal, gooit echter roet in het eten. We verliezen tamelijk kansloos in de 24ste over. Sommige jonge bowlers, zoals Aishu, Lizzie en Robine, laten al wel zien dat ze op dit niveau heel aardig meekunnen. Slecht nieuws is er ook: Laura heeft een blessure aan een vinger aan de rechterhand door een fielding actie en heeft flinke pijn. Haar passie bowlen, slow right arm, soms een beetje off spin, waarin ze gedurende de trainingen flinke vorderingen heeft gemaakt, lijkt onmogelijk in de rest van de tour. Laura heeft contact met coach, manager en het thuisfront en besluit door te spelen, een hele moedige beslissing.
Hierna is er nog tijd voor een 20 over match op dezelfde ground en ook nu wordt door Nederland eerst gebat. De opening is opnieuw solide en wordt al snel omgezet in een goede run rate voor de hele innings. Het totaal van 106 voor 5 komt mede tot stand dankzij goede innings met uitgekiend runnen van Heather,  Sasa, Cher en Lizzie. In de fielding innings laat Nederland zien dat alle schroom van de ochtendwedstrijd is afgeworpen. Captain Leonie kan een goed veld zetten op het accurate bowlen van Cher, Merel, Annemijn, Sasa , Zoë en zichzelf. Uitblinkster is Lizzie met maar liefst vier wickets voor 13 runs.
Lizzie krijgt voor haar prestaties met bat en bal ook zeer verdiend de Girl of the Day Award.

De volgende dag is de Twenty20-competitie, alweer op een mooi veld, in een fraai park, Harold Wood. Ook dit keer veel belangstelling van de Nederlandse supporters, ouders en andere familieleden; zij zijn gedurende deze dagen een welkome steun in de rug.
De eerste wedstrijd wordt een spannende aangelegenheid. Nederland, eerst battend, bereikt een score van 101 voor 6. Snelle runs van Heather en Leonie en slim batten van Sasa die laat zien hoe je snelle singles pakt en de fielders gek maakt. Ook Merel heeft weer mooie en nuttige runs in de staart van de innings.
Hoewel er weinig wickets worden genomen door de Nederlandse bowlsters weet het team, goed geleid door Leonie en Cher, de druk op de Engelse batsmen gedurende de hele innings vast te houden en met slechts vier wickets down blijft het Essex Under17 team steken op 95. Een krappe én knappe overwinning voor de Nederlandse meiden.
In de tweede Twenty20 komt Essex eerst battend tot 103 runs. De sterke batsmen worden goed in bedwang gehouden door openingsbowlers Robine en Carmela en later door onze pace bowlsters Cher en Leonie, medium pacer Sasa en slow bowler Merel. Allemaal bowlen ze met venijn en controle. Het totaal van Essex lijkt een competitieve score, ook al omdat we nog niet ver boven de 100 runs in onze tot nu toe gespeelde innings zijn uitgekomen. De zeer goede innings van Heather als openings batsman (40 harde runs all over the park), goed gesteund door Cher als opener en later Sasa en Leonie, zorgt er echter voor dat de wedstrijd al in de twaalfde over is beslist. Heather krijgt, ook dankzij haar goede werk achter de stumps, de Girl of the Day Award.

Op de laatste dag van de tour spelen we opnieuw een 40 over match, op een veld nabij het vliegveld Stansted. De mooiste ground van de tour (en we zijn al wat gewend inmiddels) en als tegenstanders waarschijnlijk het sterkste Essex team dat we moeten bestrijden. Nederland komt eerst battend tot 95 runs, enigszins teleurstellend en bovendien weten we niet alle 40 overs uit te batten. Heather, Sasa en Zoë zijn onze belangrijkste rungetters. Als verzachtende omstandigheid geldt dat na verloren toss de pitch niet makkelijk speelde en het veld in de ochtend nog nat is en niet goed loopt. Captain Leonie, gesteund door vice-captain Cher, gooit nog alle tactische middelen in de strijd om de wedstrijd een wending te geven. Bijna alle bowlers krijgen een kans en deze korte spells brengen Nederland Under17 nog een moment terug in de wedstrijd. Op 80 voor 5 lijkt alles weer open, maar miss Castle (what’s in a name?) houdt haar wicket knap overeind en eindigt met 30 not out en winst voor haar team. Wickets voor Robine, Lizzie, Carmela en Cher en verder goed bowlen van Leonie, Annemijn, Aishu en Sasa. Het uitstekende veldwerk van Merel (goede arm en lange sprints in het verre veld), Zoë (positief en goed anticiperend in het veld) en Laura (met vinger in spalkje gaat ze voor iedere bal en bespaart het team zo veel runs) ondersteunen de bowling, tezamen met het bijna foutloze keepen van Heather. Cher krijgt voor haar all round prestatie de Girl of the Match Award. En Heather ontvangt uit handen van de Nieuw-Zeelandse international Sean Ruck de Girl of the Series Award voor haar vele runs en goede keepen. Voor manager en coach is Laura Girl of the Tour, vanwege haar moedige fielden met een vinger uit de kom (dit blijkt eenmaal terug in Nederland) en haar inzet voor het team binnen en buiten het veld.

Hoewel beide 40 over wedstrijden verloren gaan, eindigt Nederland Under17 dankzij het uitstekende cricket in de Twenty20 matches de Engelse tour met een positieve score: drie gewonnen en twee verloren. Dat is voor het jonge, veelbelovende team tegen het ijzersterke Essex team een prestatie van formaat