door Michael van Os
Rustig, maar met lichte grijns en een ‘kom maar op’-blik neemt Mohsin Ghaznavi (26) plaats achter een ciabatta-broodje met tonijn en een glas sinaasappelsap. Voor het gesprek is de ACC1-captain van de laatste vier jaar, die al op zijn achtste clublid werd, neergestreken voor een korte lunch op het Gelderlandplein, niet ver van waar hij werkt, op het hoofdkantoor van ABN-Amro aan de Zuidas. Hij is er actief op de afdeling market operations van de Treasury tak (‘’Interest Rate Derivaten,’’ specificeert hij). De in Nederland geboren en getogen Mohsin is al vijf jaar werkzaam in het bankwezen, na zijn HBO-studie management, economie en rechten. Aan de vooravond van ‘de’ wedstrijd van het seizoen, opnieuw VRA-ACC, a.s. zondag, beantwoordt de man, die zegt dat hij er als jeugdlid al van droomde ooit ACC1 aan te voeren, 10 vragen.

Had ACC zondag j.l. al niet kampioen kunnen worden?
‘’Misschien, maar de sterke batting van Borren en met name Buurman en later, toen wij batten, het verlies van drie wickets in vier ballen na een erg goede start, heeft ons de das om gedaan. Het VRA-totaal was onnodig hoog, maar haalbaar. Later bleef een versnelling van de batting uit; de boundaries zaten goed dicht en VRA bowlde sterk. Jammer, niets aan te doen. Zondag nieuwe kansen.’’

Langs de kant hoorde je: waarom zette de captain de goed bowlende slowbowlers Roux en Le Clus af vanwege de powerplay en waarom kreeg ACC’s meest effectieve bowler, Ahmed Zulfiqar, maar vijf overs.
‘’Dat was mijn beslissing op dat moment, op basis van de omstandigheden toen. Mudassar is de beste powerplay-bowler van Nederland en ook in Oranje vervult hij die rol. Waarom ikzelf? Ahmed bowlt natuurlijk heel goed voor ons, maar dat was niet het juiste moment voor hem, was mijn inschatting. Het leek me beter om mezelf aan Mudassar te koppelen.’’  

Wat zijn je verwachtingen voor a.s. zondag?
‘’Belangrijk is natuurlijk of er een goeie vervanging komt voor Heino, nu ook Le Clus weer vertrokken is. Een First Class-player erbij is voor ons wel belangrijk, ook volgend jaar weer. Daar kunnen we van leren en ons aan optrekken, hebben we bewezen, los van zijn bedrage aan ons succes. Maar we zullen er in ieder geval helemaal voor gaan zondag. Wat is er mooier dan kampioen worden tegen VRA, op hun eigen veld?’’

Weer spelen op gras, weer een nadeel?
‘’Nee hoor, we spelen graag op gras, zo hoort het eigenlijk ook als je cricket op niveau wil spelen. Het is te hopen dat ACC te zijner tijd ook een graswicket krijgt. VRA klaagt altijd over ons wicket op ACC, maar dat ze zo weinig runs erop maakten zaterdag lag toch echt niet aan de mat, maar aan hun schoten. Op datzelfde wicket waren de week ervoor nog meer dan 600 runs gemaakt. Maar goed, VRA, met al die internationals, speelt nu eenmaal veel liever op gras, dat begrijp ik wel.’’

 

Als het zondag verregent, en uitgesloten is dat niet, dan is ACC kampioen zonder te spelen.
‘’Ja, dankzij een iets betere netto-runrate, bereikt het afgelopen week-end. Daar is natuurlijk naartoe gewerkt zondag, als minimale doelstelling. Maar wij willen echt liever spelen hoor, en dan op die manier kampioen worden.’’

Ben je tevreden over jezelf, als captain, en over de organisatie rond het eerste elftal dit jaar?
‘’Jazeker, en ook over onze prestaties totnogtoe. En als captain heb ik ook een groei doorgemaakt, is mijn indruk. Met steun van Ahmed als ervaren seniorspeler en van Anton, als coach. Het aanvoerderschap nam ik over in 2008, na degradatie uit de hoofdklasse. Mijn doel was toen om het team vanuit de eerste klasse mee te nemen naar de top van de hoofdklasse. Het eerste jaar werden we kampioen, toen twee jaren middenmoter in de hoofdklasse en dit jaar strijden we om de landstitel. Voor het seizoen begon heb ik laten weten dat ik graag een manager erbij wilde hebben, en een vaste scorer. Dat is allebei gebeurd. Prima. En het model van een non-playing coach en een First Class-speler in het veld, dus Heino, en dan nog wat voorheen een exchange player werd genoemd, Graeme, werkte prima. Leuke jongens ook. En een goede taakverdeling zo, binnen èn buiten het veld. Zodat iedereen zich op zijn specifieke taken kan concentreren. Van mij mag dat zo volgend ook weer, en ook weer met Anton als non-playing coach, want dan mikken we natuurlijk weer op een plek aan de top van de Topklasse.’’

Groei  je ook nog als speler, denk je, en ben je nog steeds ambitieus?
‘’Ik heb me dit jaar veel meer op mijn batten geconcentreerd, dus dat ging wat beter. Maar het kan nog beter. Mijn streven is wel hoger op de battingorder te komen, wanneer dat gerechtvaardigd is. Vorig jaar heb ik met Nederland A in Jersey gespeeld, maar dit jaar was er geen toernooi voor ons. Als ik weer gevraagd zou worden voor een vertegenwoordigend team zou ik dat eervol vinden en graag accepteren,  maar ik ben geen fulltime cricketer zoals mijn teamgenoot en vriend Mudassar. Mijn maatschappelijke carrière gaat nu voor.’’

Zijn er batsmen in Nederland waarvoor je meer dan gemiddeld  respect hebt?
‘’Dat kijk ik toch allereerst naar de internationale profs die in Nederland spelen voor de diverse clubs. En als ik dan eentje zou moeten noemen is dat wel Tom Cooper van VRA, toch een uitstekende batsman.’’

En op welke bowler sta je graag zo weinig mogelijk?
‘’Ik zou er eigenlijk geen een kunnen aanwijzen. Er is niet iemand die er heel duidelijk bovenuit steekt wat mij betreft.’’

Door wie laat je je inspireren op cricketgebied?
‘’Dan noem ik twee personen. Allereerst mijn vader Abid Ghaznavi, die 15 jaar aanvoerder van VVV 1 is geweest. Hij was batsman nummer drie en bowlde offspin. Ik denk dat ik het captain willen zijn en goed willen invullen van hem heb meegekregen. We zijn allebei helemaal into cricket. Ik lees er alles over. De tweede persoon is Imran Khan, die toevallig ongeveer even oud is als mijn vader, en in zijn tijd een heel grote leider op en buiten het veld. Een internationale beroemdheid, die Pakistan wereldkampioen heeft gemaakt. Hij werd en wordt wel de Johan Cruijff van het cricket genoemd… Een prachtvoorbeeld voor elke jonge cricketer, waar dan ook.’’