Het was een prachtige zomerdag: de lucht was blauw, de zon was goudgeel, het gras was groen, en er stonden 22 dames in witte pakken op. Kortom: de ideale setting voor een potje cricket. Iemand was zo attent om een mat uit te rollen en wat stokken in de grond te prikken. Nog wat krijtlijntjes erbij en we konden van start! Alle ingrediënten voor een glorieuze overwinning waren aanwezig. Het begon al meteen goed: Denise won de toss overtuigend. Hermien Rambaldo had weliswaar geen goed track record, met 1 gewonnen toss uit 7, maar goed, ze kreeg toch een tikkie. 

De toon was gezet. En uiteindelijk zouden we op deze wonderschone dag een uitzonderlijk resultaat bereiken: ongeslagen lijstaanvoerder Quick Haag onder de 100 runs houden! We gaan dus met sprongen vooruit: de vorige wedstrijd hadden we ze al onder de 200 gehouden. Hoe kwamen we tot dit spectaculaire resultaat?

Na de gewonnen toss begon ons reguliere openingsduo Saskia en Denise met gezonde ambities aan hun innings. Sas ging helaas in de 4^e over al run out door een vlijmscherp ingegooide bal – een verbolgen Sas meldde na afloop dat dit soort worpen meestal toch echt worden gemist. Denise hield goed stand, Cathy doorbrak haar reeks ducks met zowaar een 4, en Marjo oogde degelijk en kreeg met 6 te weinig eer naar werken. Vermeldenswaardig is ook het kaarsrechte bat van Suus, die 8 runs mocht noteren, allen viertjes! En wat te denken van de onversaagd invallende Mirjam Spanier, die na 7 jaar het bat uit de wilgen had geplukt. Uiteindelijk ging Nat als topscorer aan tafel, na een reeks onwaarschijnlijke lok-acties – het leek voor de bowler alsof ze haar wicket helemaal open gooide, en net als die het wicket al had geteld, sloeg Nat pardoes een 4. Wat een psychologische oorlogsvoering! Niet makkelijk te vereeuwigen, maar er zat toch nog een foto bij waar Nat én het wicket samen op staan. Het enige nadeel van haar stijl van batten is dat er op haar geen extra’s kunnen worden genoteerd, want ze onderschept ze tot ver naast de mat.

Na de heerlijke lunch (met onbetamelijk lekker zoet dat Cathy tot diep in de nacht bij elkaar had staan bakken) gingen we monter het veld in met de voor de hand liggende opdracht van onze capitaine om de Quicksen onder de 50 te houden. Dat lukte niet helemaal, maar de bails vlogen wel heel lustig in het rond. Tijdens een wervelende start mochten we in over 2, 3, 4 en 12 een wicket noteren. Een attente stump en vang van Sas, een bowled door Zoë (die maar liefst 2 wickets pakte) en een prachtige vang van Nat (die helderziend als ze is de hele tijd al op dat plekje stond), zodat ook Marjo weer haar wicketje meepikte.

Ja, Nat was toch wel de man of the match, dat vond ze zelf na enig aandringen ook wel, maar bescheiden als ze is wilde ze daar niet teveel nadruk op leggen. Wist u trouwens dat ze ook heel verdienstelijk tennist? Ze is echt een juweel, een rots in de branding voor het team, en met deze kanjer in ons midden konden we Quick Haag op deze memorabele middag dus onder de 100 houden. Wij 98, zij 99, en zo was het keurig verdeeld, en konden we door naar de derde innings, die erg geslaagd was, en dan ook beduidend langer duurde dan de tweede.

Angelique