Vóór afgelopen Zondag was de naam “Wesley” populair op de formulieren die het Bevolkingsregister van kersverse vaders ontving, schijnt het. De invloed van de TV en inzonderheid Albert V. kan helaas niet worden onderschat. Gelukkig zijn er ook ouders die echt nadenken over de namen van hun kroost. Neem bijvoorbeeld de enige Veteraan die in het buitenland woont, vd Enden. Ongetwijfeld zonder met zijn ogen te knipperen dacht hij aan zijn favoriete voetbalclub, Beieren München, en aan zijn niet ver van de Beierse hoofdstad gevestigde familie en, pats, “Viktoria” stond op het formulier. Een naam die een program is!

Ja, waarde lezer, vd Enden was afgelopen week Noordwaarts getrokken, had getraind en was er helemaal klaar voor. Sterker nog, meer Veteranen waren er klaar voor, zoveel zelfs dat captain Eldering een heuse reservebank moest inrichten. Van der Graaf bijvoorbeeld had ook getraind en bevond zichzelf zó goed (de desbetreffende e-mail vol profaniteiten is bij elke Veteraan in te zien), dat hij vrijwillig een stapje terugzette.

Het was warm, zó warm dat de mossen op het dak gaapten. Besloten werd slechts tweeëndertig overs te spelen. Hercules startte fel. De overgave waarmee openers Smit (21) en Snooy (67) tussen de wickets heen en weer renden, dwong bewondering af bij Uw Veteranen. Ook het duo Buyze (53 en 30) holde dat het een aard had. Om de acht overs werd een glaasje water gedronken uit tankjes die eerder die dag waren gebruikt tijdens een jeugdwedstrijd. De vage smaak van ranja stemde vd Ende weemoedig, hetgeen mogelijk het ene wicket verklaart dat hij nam. Eldering was bij alle wickets betrokken (drie stuks zelf en één vang). De Jonge liet zijn gebruikelijke vangbal noteren en Swaneveld stumpte Buyze 2. Hercules 197/4 in 32, voorwaar een geweldige prestatie onder deze omstandigheden.

Viktoria placht vroeger bij het naspelen van “Ernst, Bobby en de rest”, “de rest” te zijn. Papa hoorde Zaterdag bij de rest, zoveel was duidelijk. Ondanks de training slechts drie runs. Krakend en steunend (that’s Vets’ cricket for you!) timmerde Swaneveld er drieënveertig bij elkaar. Booij had niet gebowld en was dus relatief fris: eenendertig loopies. Hulde! Sarre hield het op vier runs. Eldering bleef op dertien steken, maar was wel not out.

De rest keek. Niet naar Ernst en Bobby, maar naar Ernst Pieter, die, net als Tsjoe en Lai indertijd, één persoon is. Aan de kant ontstond enige commotie over de run rate. De Jonge (gymnasium β!) hoofdrekende en stelde vast dat we achter liepen. Ernst en Pieter rekenden ook hoofd en met het koppie erbij werden mannenslagen getoond. Vooral de zes over het hek op de tennisveld, waar zich vanwege de hitte niemand dorst te vertonen, zal in ons geheugen blijven hangen. ACC Vets 198/4, Knüpfer 86*. Hulde, bier, hapjes, goed gesprekken en wachten op het onweer.

Nummer 7, Boer, kon zijn legguards rustig opbergen.