Ik heb Ton Disselkoen, terwijl we met het eerste na de training in teambespreking waren, wel eens horen roepen “niets is mooier dan winnen bij de Haagse”, ook al moesten we dat weekend uit tegen VOC. Ik kan u zeggen de overwinning en het biertje na afloop smaakten de ACC‘-ers best.

Wij traden immers zonder de voor Zuid-Afrika A opgeroepen speler-coach Heino Kuhn aan (speelt komende 2 weken in een drieluik tegen Australië A en Zimbabwe) en ook zonder Lloyd Madsen (eveneens terug naar Zuid-Afrika voor hockey camp met nationale selectie). Altijd prettig dat je dan beroep kan doen op nog een oud-international (Australië) en bronzen medaille winnaar op de Olympische Spelen van 2008 in Peking. We hebben het hier over Eli Matheson, de veel scorende spits van het succesvolle Pinoke en goed voor 52 interlands en 26 doelpunten, maar dat terzijde. Ook Rizwan Akram was weer terug in het eerste en dat voelde vertrouwd. Hij kreeg de voorkeur boven non-playing coach Anton Roux, die overigens wel speelgerechtigd is om voor het eerste in de competitie uit te komen. Het is maar dat u het weet.

Nadat nota bene ‘Opa’ Zulfi met twee doelpunten de warming-up match had beslist en we ons klaar maakten voor de wedstrijd vond er eerst nog een huldiging plaats. HCC captain (en oud-aanvoerder van het Nederlands elftal – 142 wedstrijden) Jeroen Smits werd rond de pitch met lovende woorden toegesproken door HCC voorzitter (en broer) Rene Smits en allermans vriend Jacob Jan Esmeijer. De wedstrijd tegen ACC zou Jeroen’s 372e wedstrijd in het vlaggenschip van HCC betekenen en daarmee verbrak hij deze dag het record van Peter Entrop. Zondermeer een prestatie van formaat en het ziet er naar uit dat Nederlands beste wicket keeper ondanks zijn 37 jaar nog wel een paar jaar mee kan. Respect!

En dan de wedstrijd. Verloren toss, eerst batten. Stefan en Zulfi verzorgen wederom een goede opening, al hebben ze moeite met het gemakkelijk roteren van de strike. Als op een totaal van 47 Steven (18, 2x4) zijn wicket verliest komt onze enige overgebleven Zuid-Afrikaan Graeme in. Graeme is met zijn 20 jaar een uitzonderlijk talent en laat dat week in week uit zien. De zondermeer sympathieke allrounder weet dat, nu Heino er niet is, er een extra last op zijn schouders rust de batting innings bij elkaar te houden. Goed gesteund door Zulfi (46, 4x4), die al strijdend het 29 overs uithoudt en bij een score van 117 voor 2 door Bas wordt afgelost, houdt hij de regie in handen. Met Bas op de mat worden de gaten iets gemakkelijker gevonden en de score loopt gestaag op. Met nog 11 overs te gaan wordt Bas (26, 1x6) achter het wicket ingerekend en is de stand 169 voor 3. Daar we te gemakkelijk wickets verliezen besluit Graeme  even later voor een aanvallend schot te gaan. Helaas de verkeerde keuze en hij wordt vrij eenvoudig aan de boundary ingerekend. Een paar overs te vroeg, dat wel, maar zijn innings (63, 1x6) was er weer één van formaat. De staart kwispelt, maar overtuigt niet. Slechts Ollie laat zien dat je met recht batten het meest bereikt, ook tijdens een Power Play. Vermeldenswaardig is de fraaie direct hit vanaf de boundary van JJ, die als substitute Rehan het nazien geeft.

207 voor 8 na 50 overs op een langzaam wicket en redelijk slow outfield, het is te verdedigen, maar het hadden er meer kunnen zijn als ...

De lunch is goed verzorgd en gaat er in als koek. Het team van de geblesseerde Moshin (side strain) weet na de trainingen eerder in de week wat hen te doen staat. De boodschap van Anton is duidelijk: TEAMWORK is het sleutelwoord. Anton als de beste weet hoe hij zijn manschappen moet motiveren. Niets is onmogelijk, positief denken is belangrijk en ‘character’ gaat boven ‘reputation’. Jan Balk en Kees Mulder weten daar over mee te praten. De quotes van Anton zijn om van te genieten: "Coming together is a beginning. Keeping together is progress. Working together is success."

Mudassar begint fel en goed, Xander daarentegen heeft zijn draai als openingsbowler niet meteen te pakken, al herstelt hij zich nog aardig. Het gemis van de betrouwbare Moshin in onze openingsaanval neigt ons op te spelen. Na 10 overs staat het 64 voor 0 en lijkt er voor HCC geen vuiltje aan de lucht. Maar dan weet de kleine Graeme het belangrijke wicket van landgenoot Stephan Myburgh (bowled voor 34) te verschalken en loopt hij juichend door het veld. Het team veert op en als Graeme even later Feiko Kloppenburg via een mooie vang op eigen bowlen voor 0 retour stuurt en coach Brownlie dankzij een groot misverstand kinderlijk door Moshin/Steven run out gaat, is de lans gebroken. Via 88 voor 1 in 15 wordt het 100 voor 2 na 20 en 113 voor 5 in 25. Aan de lucky innings van Van Niekerk (45) is dan inmiddels ook een einde gekomen, caught behind door Steven op het bowlen van .... Graeme. Aan de andere kant is het Ollie die het belangrijke wicket van Tom de Grooth (18) verovert.

Heel even speur ik met mijn ogen naar Anton. Hij liet eerder dit weekend weten: “positive thoughts have the ability to do great things, and I can feel their energy”. Wedstrijden kan je laten kantelen, we hebben het eerder zien gebeuren, zolang je het geloof maar behoudt en strijd blijft leveren. “The difference in winning & losing is most often, not quitting”.

Vanaf de kant aanschouwt Anton zenuwslopend de verrichtingen, maakt doorlopend aantekeningen in zijn huiswerkboekje en geeft onderwijl aanwijzingen. Zijn rol is ozo belangrijk en het team vertrouwt in hem en hij voor meer dan 100% in het team. Wie denkt dat de goede resultaten uit het niets ontstaan of uitsluitend voortvloeien uit de inbreng van Heino en Graeme heeft het mis. Er wordt door de week echt hard en met overgave getraind en de squad is een hechtere eeenheid dan ooit tevoor. Opvallend en tekenend daarbij is dat wij bij uitwedstrijden er veelal nog zijn als de tegenstander al is vertrokken.

Terug naar de wedstrijd. Deze was zeker nog niet gewonnen, maar het geloof en de wil om te winnen voerden bij ons de boventoon. Het werd 144 voor 5 na 30, 147 na 35 en 164 voor 7 na 40 overs. Kempenaar (19) werd vakkundig aan de boundary ingerekend door Xander, international Loots (18) wellicht nog fraaier door (al weer) Graeme en de laatste twee wickets vielen voor een grijpstuiver dankzij goede vangen van Mudassar en Bas. HCC 6 overs voor het einde all out voor uiteindelijk slechts 175 runs.

Reden genoeg voor een big cheer en een groot applaus van de meegereisde ACC supporters. Een teamprestatie waarop we trots mogen zijn.    De thuisblijvers werden via tweets op de hoogte gehouden door Michael van Os. Jammer dat hij daardoor zelf weinig van de wedstrijd meekreeg en twee secundanten nodig had om juist te kunnen rapporteren. Misschien toch leuker als u volgende keer zelf naar het veld toekomt, wel zo gezellig.

Het bowlen was op een enkele over na goed verzorgd, het fielden overigens evenzo. Het is prettig de ontwikkeling van Rehan en Ollie te aanschouwen. Rehan, wederom goed voor 10 belangrijke overs, krijgt het vertrouwen van Moshin en neemt weer twee wickets op belangrijke momenten. De ontwikkeling van Ollie is ook verheugend en hij slaat eveneens twee keer toe. Tussendoor zijn Zulfi en Graeme stabiele factoren. De cijfers: Zulfi 2 voor 29 in 7.3 overs, Graeme 3 voor 25 in 10 overs, Rehan 2 voor 36 in 10, Ollie 2 voor 20 in 5 overs overs. Mudassar en Xander dit keer geen wickets.

Speciale dank gaat uit naar Carolien Woudstra voor de sponsoring van de wedstrijdbal en naar de gastheer Frank Bijloos, die ons na afloop namens HCC een prima BBQ aanbood. En congrats aan de boys, ook vanuit Zuid-Afrika!

Vrijdag 1 juli de T/20 thuis tegen Quick Hg. aanvang 18:30, zondag 3 juli thuis tegen VOC.
“Alone we can do so little; together we can do so much”. Zorgt dat u erbij bent!

EP