In de laatste weken was ik weinig op het cricketveld geweest, eerst vakantie, daarna veel regen, niet afgedekte pitches en een als maar naar Engeland afreizend Ned.XI met onze eigen Mudassar Bukhari. Ten slotte een serie play-offs die er zgn. niet meer toe zouden doen, behalve het vaststellen van eventueel thuisvoordeel in de eventuele 3e finale-partij. De avond voorafgaand aand ACC – HCC beleefden wij weer een voortreffelijk familie-feest in ons clubhuis alwaar leden die meer dan 50 jaar aan onze club verbonden waren in het zonnetje werden gezet.
Het betrof Johan de Bie, Hans Dukker, Arthur Reddering en, niet afwezig, Jan van Dijk. Er waren meer dan 100 vrienden present om deze steunpilaren te eren. Prima avond.

Maar goed er moest gecricket worden. Zaterdag aanvang 10.30 ivm. Ned. XI. ACC start zonder Lloyd Madsen (terug naar Zuid Afrika wegens hockey verplichtingen) en zonder Mudassar Bukhari (blessure aan de hand). Geen probleem, denken we. Hun plaatsen worden ingenomen door Ajit Kamboj en Alim (beiden ACC2). ACC verliest de toss en moet fielden en dat doen we niet goed. Vangen gemist, matig tot slecht bowlen, gebrek aan scherpte in het veld. We zeggen het maar gewoon zo als het is, want tot nu toe waren we dit niet gewend. Dus het viel wel op.

Mr. Myburgh (84) en Mr. v/d Dussen (89) maakten gehakt van onze aanval en HCC produceerde in totaal 15x6 !!! in sloten, bosschages en belendende percelen. Totaal na 50 overs: 304 – 7 De bowlers verknoeiden hun fraaie averages tot nu toe: Mohsin 2/73/10, Udo 1/70/10, Graeham 1/41/10, Olly 0/48/4, Rehan 0/37/4. Alleen good-old Zulfiqar hield stand en eindigde met 2/12/10 !! 304 runs was tot daar aan toe, maar we eindigden uiteindelijk met 2 substitute fielders. Olly liep een hamstring blessure op waarvoor Sakip Zulfiqar als vervanger kwam. Maar veel erger was de verschrikkelijke botsing om een vangbal in het verre veld, tussen Rehan Younis en Graeme v. Buuren. Ongewild klapten zij genadeloos op elkaar.

Graeme was er slecht aan toe en moest per ambulance naar het ziekehuis worden afgevoerd. Hij zal daar tenminste 2 dagen voor onderzoek moeten verblijven. Het was een enorme domper op alles wat er die dag nog stond te gebeuren. Wij wensen onze kleine lachende vriend heel veel sterkte en en snel herstel toe.

Inmiddels was Rein Akkerman Jr. het veld ingekomen als vervanger met als resultaat uitstekend zami-grondfielden. Na afloop mocht hij bijdragen aan de MA-rekening. Goed na alle commotie terug naar de mat en BATTEN; effe 300+ maken…. Steven (15) opende met Zulfiquar (16) en verdwenen op resp 23/1 en 46/2. Bas (9) komt Heino Kuhn steunen maar moet in de 17e over wegens LBW terug naar de kant, overigens geheel tegen zijn zin; echter ik heb nog nooit een LBW slachtoffer juichend zien vertrekken.

Stand 84/3 Eindelijk krijgt Heino steun die zoden aan de dijk zet. Captain Mohsin produceert op zijn eigen rake-klappen-manie 34 runs waaronder een fraaie 6. Maar na 27 overs moet hij vertrekken en staat het 144-4 300 lijkt nog heel, heel ver weg. Vervolgens maakt Rehan Younis (rode helm) zijn opwachting als secondant van Heino. Beiden laten uitstekende slagen zien, afgewisseld met scherp runnen en goed games-manship. In de 36e over vergeet Rehan even zijn rol, gaat voor de big hit en wordt gevangen voor 25 waardevolle runs. Stand: 201-5. Nog meer dan 100 runs te gaan in 14 overs met een kreupele staart……. Nu komt Heino echt los. Diverse zessen brengen met singles en two's, overs van 10+ op het bord. Olly, voorzien van substitute runner Rehan, hoeft niet meer te lopen en kan zich geheel op zijn slagen concentreren. Dat doet hij, en hoe. Ik denk dat ik hem zijn beste innings voor ACC. 1 zag spelen en dat leverde 39 uitstekende runs op waarbij hij ondertussen de century van Heino in the middle mocht vieren.

Het noodlot slaat voor hem toe wanneer zijn runner Rehan run-out gegeven wordt door de umpire die ogen in zijn rug scheen te hebben. Heino en zijn diverse helpers lijken de Haagse te hebben gesloopt, maar de buit is nog niet binnen. Xander Udo komt Olly aflossen en we zitten in de 48e over met een stand van 297-6 Helaas roept hij Heino op voor de verkeerde run. Pats Heino run-out met 142 runs achter zijn naam. Met groot applaus wordt hij binnen gehaald. Wat een innings! Oh ja, het 298-7 met nog 7 ballen te gaan. De kleine Alim uit het 2e opent meteen met een 2. Laatste over. 5 runs nodig. 1e bal: Xander herstelt zich onmiddellijk met een keiharde cover-drive 4. Tie stand. Volgende bal: pats nog een 4 .. GEWONNEN.

Het onvoorstelbare heeft plaatsgevonden: 600 runs op een dag voor slecht 14 wickets! De overwinning werd gevierd, zij het bedrukt, want kleine Graeme lag in het ziekenhuis…. We zagen nog 2 bijzondere zwoegers en wel achter de bar. Daar waar de spanning ten top steeg zorgden Marcel de WIJS EN Karel v. Kuyvenhoven, zonder dienst te hebben, dat de tap kon blijven lopen. Hulde.

Rick verkocht inmiddels zijn loten (opbrengst bruto E.200.-) en velen die dit schouwspel met Heino in de hoofdrol hebben gezien, zullen het niet licht vergeten. Alice was terug in Wonderland, onder het spiedend oog van bevriende “spionnen” als Paul Polak en Jan Spits.
Op naar de volgende ronde.
Het wordt spannend!

OBSERVER