'ACC heeft roemruchter verloren, dan VRA heeft gewonnen'
Zelden zo’n enerverend slot van het cricket-seizoen meegemaakt. De finale in best of three: tussenstand VRA – ACC 1 – 1. Helpers weg – laatste ronde…
Randgebeuren: VRA-bowler Westdijk loopt vorige week 2 boekingen op. Tucht Commissie schorst hem. VRA gaat in beroep. Beroep in die zin toegewezen dat hij speelgerechtigd is. Volledige uitspraak met motivatie volgt na het weekend. ACC maakt bezwaar tegen gang van zaken, maar dat helpt vandaag niet. Speelt wel 'onder protest.' ACC is zijn coach (en vervangend coach) kwijt aan verplichtingen in Zuid Afrika, alsmede de spelbepalende jongeling Graeme v Buuren die met een flinke blessure naar huis is. We moeten het dus helemaal zelf doen.
1e Bedrijf:
ACC verliest toss en moet batten en doet dat kort gezegd “belazerd”: 98 all out. Low of the season! Slechts Bas vd Heyde (25), Rehan Younis (23) en Anton Roux (19) dragen persoonlijk iets bij. Peter Borren doet een paar prachtige vangen. Geweldige cricketer is dat! Bowler Prasad was met 4-15 in 8 uiterst succesvol.
We gaan met ca. 250 man rond het veld de lunch in of verdwijnen tijdelijk naar de belendende voetbal- dan wel hockeyvelden. VRA heeft een echte speaker geregeld die keurig meldt wie er bat en bowled. De batsmen maken volgens zijn mededeling weinig runs in veel ballen. In het 2e bedrijf zal die ratio niet veel verbeteren…
2e Bedrijf:
De gangbare mening rond het veld is, dat dit totaaltje voor VRA een zacht eitje moet zijn. Immers ze hebben 7 internationals der Lage Landen en wat is nou helemaal 100 runs, te maken in 50 overs...??
Het ging anders… het zou een thriller worden. Het publiek kreeg een van de meest bizarre innings te zien die de glorious uncertainty van de King of Sports in zich verborgen hield.
Ga even recht zitten mensen, ACC is in business en helemaal als VRA- en Oranje-captain Borren eveneens op 19 door een fantastische direct hit van Rehan Younis RUN OUT gaat, zonder één bal te hebben gespeeld: 19 voor 4. Op 34 gaat Vinoo Tewarie ook run out: 34/5.
In de verte dreigen donkere wolken die de voorspelde buien aankondigen, maar voor ze neerkletteren sneuvelt v/d Burg op 49/6 en staan er 20 overs op het bord en is het dus een wedstrijd met resultaat, hoe dan ook. Schuilen in de tent, onder de grote boom (een plaatje uit India) of in de catacomben van het clubhuis.
Na de eerste bui en 5 overs verder staat het 58/6 en is de gevaarlijke Atse Buurman (21) nog in. De tweede bui is nog zwaarder. Dreigen we te verzuipen?? De halve club met Paul Polak aan het hoofd werkt met rollers, bezems, zwabbers en hete lucht en zuig-apparaten aan de water afvoer op het veld. Een beetje getouwtrek over al dan niet natte/gevaarlijke plekken brengt het ACC elftal uiteindelijk naar buiten – met de zon – voor de slot act.
Runnetje hier, runnetje daar. Olly Lodder wordt aangezet in de 30e over. Pats, Reinder Lubbers LBW achterste been: 65-7
Vervolgens 2 wides een no-ball met free-hit. Maar dan ineens haalt Buurman voor hem volkomen onnodig uit en gaat gevangen door Mohsin van een skyer: 69/8. Nog 30 runs weg van de tie-stand.
Op 97/8 krijgt Mudassar Bukhari de bal weer en als hij met een schitterende yorker de mid-stump van Prasad doorklieft stijgt de spanning tot het kookpunt. Kan ACC dan toch nog winnen? met 97/9 en 2 runs benodigd door VRA voor de winst.
Bij elke aanloop van Bukhari zwelt een joelend geluid uit het publiek aan om hem te ondersteunen en als het ware te dwingen om de laatste scalp te nemen.
Westdijk – ja die jongen die vorige week zo lelijk tegen de umpire deed – is aan het wicket gekomen. Bukhari bowlt met alle kracht die in hem is… en Steven takes the catch... heel ACC stormt door het veld, rolt en doet.. gewonnen… Nee dus… de umpire veroert geen vin... NOT OUT dus.
Arbitrair,.… maar dat is Arbitrage en dus slikken.
Volgende bal : een eentje en dus TIE-stand: 98-98. Mohsin is de bowler en zijn volgende bal wordt door de batsman -alweer Westdijk- omhoog gewipt en easy achter het wicket van een boogje gevangen. En wéér denken we gewonnen te hebben (want bij een TIE zouden wij op net runrate-gemiddelde van de vorige 2 wedstrijden kampioen zijn). Echter ook dit feest gaat niet door als blijkt dat de umpire een no-ball heeft aangegeven voor een te hoge (beamer) bal. No-bal = een run en die brengt VRA de winst en het Kampioenschap.
Zuurder kan je niet verliezen. Een onwaarschijnlijke anti-climax van deze thriller, waar niemand vrolijk van wordt. Het slot van dit spektakel stuk was uiterst arbitrair en daar kon geen van de spelers iets aan doen, met uitzondering Westdijk die in de geest van het spel zou moeten weglopen… Maar ja, Westdijk die was toch geschorst…??

Een dame in mijn omgeving sprak de prozaische woorden: ''ACC heeft roemruchter verloren, dan VRA heeft gewonnen.” En zo is het.
Een eenvoudige voetballer van AFC was meegekomen met vriend Benno Honsdrecht, gelokt door de geruchten van al die vallende wickets voor weinig runs. ”Leg het me nou eens uit,” vroeg de voetballer. Nou zei Benno “om het voor jou begrijpelijk te maken, moet je het zo zien. Je staat met 5-0 achter en werkt je in het zweet terug naar 5-5 “ Da’s niet mis vond de voetballer. “Ja maar, dan krijg je een onterechte penalty tegen en ga je met 6-5 de boot in. Zo iets is het jongen,” onderwees Benno. ''En voel je nu de pijn van ACC...??''
3e Bedrijf:
ACC, ook niet gek, had zich van te voren bedacht “wat als?” Kampioen of niet?
Het Bestuur had op voorhand iedereen uitgenodigd om na de wedstrijd naar ons eigen clubhuis te komen om ten minste het formidabele seizoen van ons cluppie in eigen huis te vieren. Meer dan 100 leden en vrienden kwamen en dronken een glas. Of meer dan een. Voorzitter Guido, bijgestaan door EP (nog effe snel tussen de innings naar de IKEA) en John van Vliet huldigden alle spelers met een toepasselijk persoonlijk woord en als aandenken een ingelijste actie-foto van de betreffende speler (maatwerk natuurlijk van Jan Otsen) Ook het begeleidingsteam (Rick, Kashif, Max) werd bedankt.

Captain Mohsin, Evergreen Zulfiqar en Amazing Anton gaven elk een passend antwoord waaruit trots en dankbaarheid naar team, club en supporters weerklonk.
AFC Voorzitter Machiel vd Woude sprak zijn waardering uit voor onze performance gedurende het hele jaar en met name de clubsfeer waarin dat plaatsvond.
Het was ondanks de teleurstelling toch weer zo’n heerlijke avond waarin familie-gevoel, club-spirit en kameraderie de grootheid van ons cluppie zich overduidelijk manifesteerde.
Heerlijk. De Club Leeft, als nooit te voren.
De catering was natuurlijk pico bello geregeld door het vertrouwde team van Eva en Kenneth.
Half september – einde verhaal. Ik verlang nu al naar volgend jaar mei om ACC 1 weer te zien schitteren.
Jongens van ACC 1 bedankt!!





