Surinaams temperament, u kent het wel: block block swing, het niet eens zijn met umpirebeslissingen en teamgenoten, een kan water over Hannema gooien maar na de wedstrijd wel gezellig kletsen met iedereen. Noem 1 speler op ACC die dit heeft en iedereen geeft ongetwijfeld als antwoord Zahir Doekhie. Maar is dat wel waar?
Afgelopen zondag tegen VCC 2 in Voorburg liet Zahir voor het eerst sinds jaren verstandig batten zien. Alles over de grond en in de gaten en als er een kans kwam voor een grote slag dan werd de bal in ieder geval met veel overtuiging uit het veld geslagen. Ook bij 6 puntjes in een over werd Zahir niet nerveus. Nee, hij wachtte netjes af. En toen hij zelfs met 86 runs stom run out ging, bleef hij zeer rustig en cool.
Ook in het veld bleef Zahir heel timide. De bowlers aanmoedigen, advies geven aan de aanvoerder en lekker achter de ballen aan rennen. Optimistisch en positief. Toen Umer (een jongen met Pakistaans temperament…) mocht bowlen, werd bijna iedereen kwaad, behalve Zahir. Er nog steeds 100% voor gaan, wie weet valt er wel een wicket. Toen we er niet meer zo goed voor stonden, gaven de meesten het op. Zahir geloofde echter nog wel in een wonder. 
Na de verloren wedstrijd nog douchen, geintjes maken en een portie kaasblokjes (er was waarschijnlijk geen bara of bakkeljauw…..) bestellen en uitdelen. Tenslotte weer met dezelfde personen terugrijden, 110 km per uur op de snelweg. Nog eventjes nagenieten op ACC en het eerste feliciteren. Hapje eten, mensen groeten en weer lekker naar huis. Om 20 uur werd ik gebeld door Zahir. Beetje geïrriteerd, het gaat niet goed met het tweede. Ik moet maar een paar mensen uit het tweede gooien en in iemand anders laten spelen, want zo kan het niet langer. Surinaams temperament, wie geeft hem ongelijk?!

ACC 166 all out (met 10 man). Z.Doekhie 86, I.Younis 23
VCC wint met het verlies van 2 wickets. Maninder en Lakshman ieder een wicket.
Irfan