Honan Meijer was vroeger een goed voorbeeld, en Eric Jan Hinnen natuurlijk: sterke hockeyers met een onverslaanbare haal naar midwicket. Spectaculair, bij voorkeur ongegeneerd door de lijn van de bal en dus onverschrokken kwetsbaar voor de lange rechte.

Altijd gedacht dat die stijl onlosmakelijk aan tophockeyers verbonden was en van verre herkenbaar. Tegenwoordig weten wij beter. Eli Mathesen, linksbuiten van Pinoké en Australisch hockeyinternational, scoorde voor ACC 2 een onberispelijke matchwinning 107 tegen Quick Nijmegen. Een aaneenschakeling van proper cricket shots, zoals de Engelsen dat zo educatief goedkeurend kunnen omschrijven. Een hockeyer met een recht bat! Bij het eerste schijnt er nog zo een rond te lopen op topklasseniveau, dus we moeten dat aloude beeld nu echt bijstellen. 

Spektakel in Nijmegen, zonder meer. Wij mochten ons verheugen in positief ingestelde bondsumpires die elk probleem oplosten met Eigen Windbestendige Bails, een Terecht Afgekeurde Pitch die met enig handarbeid toch nog wedstrijdklaar werd gemaakt,  de Verassende Introductie van Free Hits in de Overgangsklasse (leuk voor het publiek, experiment geslaagd), en Krachtdadig Optreden tegen Inderdaad Overdreven Appelerende Nijmegenaren, resulterend in meerdere boekingen geloof ik. Ook werd ons altijd enthousiaste fielding team snel en efficiënt tot de orde geroepen en gewaarschuwd voor Overdadig Overgooien Tijdens Dode Spelmomenten.  Van schrik misten wij vier vangen waarvan die van mij vermoedelijk nog de minst-moeilijke was. Alim en Watts slaagden er beide in toch nog 2 wickets te nemen in de 229 voor 6 van Quick.

Daarna spannend maar toch comfortabel naar de overwinning met 230 voor 6 in 44 overs.  Tussendoor nog even cricket uitgelegd aan een toeriste uit Fryslân (eenvoudiger dan kaatsen) en genoten van zeer verantwoordelijk batten van Nagesh Danturi (24) en Steven Hannema (36*).  En ze schenken tegenwoordig Jupiler daar op sportpark de Dennen, waar het vroeger Oranjeboom was volgens mij.
door Roelof Balk