door Roelof Balk
Ook zo’n mooie uitdrukking: good cricket. Een term voor echte liefhebbers. Het wordt gezegd op een moment dat voor de gemiddelde toeschouwer eigenlijk niks bijzonders te zien is. Bowler bowlt een gevaarlijke bal, batsman weet deze beheerst de covers in te spelen zonder enig risico, cover point staat al op de goede plek dankzij alert inlopen,  pikt de bal op, dreigt, maar gooit niet. No run. Puntje in de boeken, bal terug naar de bowler, ogenschijnlijk niks aan de hand. De kenner heeft gezien wat er had kúnnen gebeuren en het gebeurde niet. Good cricket. 

Deze zondag was er erg veel good cricket te zien bij VRA 2, dat ons ontving  op het schitterende veld in het Amsterdamse bos. Het doet nog altijd een beetje pijn om in de vroege ochtend over het bospad naar onze voormalige buren te lopen en daar rechts achterin het dichtgespijkerde clubhuis, ons oude clubhuis verdorie, mooi maar eenzaam te aanschouwen in de hoek van voorheen het eerste veld. Sehnsucht. De plezierige ontvangst en het vooruitzicht om op het echte graswicket te mogen spelen maakt gelukkig veel goed.

En wat hadden wij ze mooi in de tang zeg, na 24 overs met 75 voor 5. Voortreffelijk bowlen, foutloos fielden eigenlijk en in sportieve geest, onder toeziend oog van umpires Erik van Muiswinkel en Ron Rishworth. Kan het beter? Het was echt onze verdienste, want de VRA-wickets vielen zonder stomme slagen of andere knullige momenten, al moeten we erkennen dat het vochtige graswicket moeilijk bespeelbaar was. Nou en toen begon dus een indrukwekkende 25 overs good cricket indeed. Zeer geduldig herpakten onze stadsgenoten zich, niemand liet zich gek maken en over voor over, partnership voor partnership bouwden ze hun innings op. Was het spectaculair? Neen. Bowlden wij minder goed? Zeker niet. Lieten wij vangen vallen? Geenszins. Het gebeurde gewoon. Rustig, netjes en geconcentreerd, de volle vijftig overs benuttend, eindigden zij op een respectabele  212 voor 9. Wij konden onszelf eigenlijk niets verwijten. Maninder was met 2 voor 24 in 10 de beste en ook de anderen pikten hun wicketjes mee. Een duidelijk geval van good cricket all round. Non playing coach Steven Lubbers kon trots zijn op zijn jongens die zich zo terugvochten in de wedstrijd.

Na de lunch volgde nog meer good cricket van VRA-zijde. Echter onzerzijds was sprake van zodanig bad cricket dat het good cricket er bij verbleekte. En dan is het dus geen good cricket meer. Good cricket bestaat namelijk alleen maar bij afwezigheid van bad cricket. Anders is het gewoon een slachtpartij, en dat is zeker geen good cricket. Op 62 was ACC 2 all out. De forward defense die ging nog wel, maar elke zwaai door de lijn was kassa. Welgeteld 26 overs hadden we het uitgehouden. Good cricket, bad cricket, zo was het en niet anders.