http://ecricket.nl/pub/2011/Vet_B/3_68.htm
Elke cricketer is zijn hart een prima donna. Dat komt door de aard van de King of Sports: teamwork door individuen. Vaak zijn het individuele prestaties die in het geheugen blijven hangen. Teamprestaties spreken minder aan. Raar voor een teamsport, maar toch waar. Wie weet niet dat C. Soleman zekere R. Richardson c & d’de voor 11 runs? Juist! En wie weet de uitslag van de wedstrijd nog? Eh, tsja, eh…

Uw dagblad heeft er niets over geschreven: de rijtoer door de stad, de uitzinnige menigte en de warme woorden van de hotemetoot ten stadhuize die de ACC veteranen ten deel vielen na het behalen van het kampioenschap in klasse B.

Na uitstekend te hebben geslapen nam Uw correspondent op de eerste dag van de week, Zondag 12 September, plaats achter de computer om Stad en Wereld kond te doen van het heuglijke feit dat Uw Veteranen in een wedstrijd tegen CCG die het hart van supporter T. Balk had verkwikt, het kampioenschap in de klasse B der Veteranen op hun naam hadden geschreven. Anders dan in hogere regionen van de Nederlandse cricketcompetitie, waar ondoorgrondelijke regels gelden, gaat het bij de Veteranen B gewoontjes toe: wie de meeste punten haalt in de competitie is de kampioen. Goed, mooi, zult U zeggen, maar CCG heeft toch nog één wedstrijd op de rol staan? Inderdaad, maar deze wedstrijd kan niet meer gespeeld worden èn de heren van CCG hadden, zoals zij zelf niet vergaten te melden, twee keer het onderspit gedolven tegen Uw Veteranen, dus “niets aan de handa”, om een favoriet schrijver van de wicketkeeper en secretaris van CCG te citeren. De nazit was weer gezellig en de gesprekken met CCG behoorden alle in de categorie “goed”.

De mailboxen van Uw Veteranen bevatten de laatste dagen enigszins tobberige e-mails van de directeur van het Veteranenuitzendbureau. Het einde van het seizoen nadert en dat merkt de directeur: een wedstrijd wordt afgezegd, veldenplannen maken een herschikking erg lastig en gewaardeerde krachten kunnen door omstandigheden niet spelen. Wanhoop echter niet, iedereen gaat er van uit dat Eldering er een goed einde aan breit.

De competitie Veteranen A des KNCB leidt een kwijnend bestaan, doch hun “mindere” broeders in de afdeling B spelen in een goede sfeer hun wedstrijdjes. Cynici zouden kunnen beweren, dat dit opmerkelijke verschil voortspruit uit een waarneembaar niveauverschil; de jongens van Van Marwijk plannen elke schop die ze gaan uitdelen met militaire precisie, terwijl het eerste het beste café-elfal gewoon ballen gaat, nietwaar? De leek zou kunnen denken dat Uw Veteranen “gewoon” naar hun gewaardeerde opponenten rijden, domweg een balletje gooien, een balletje meppen en dan, na sapjes & hapjes & kout, de thuisreis aanvaarden. Niets is minder waar. Uw Veteranen trainen en plannen hun wedstrijden. Of dit de invloed is van het Daltonderwijs waarbij Nierop  en Boer betrokken zijn geweest, moet verder onderzoek uitwijzen.