Hercules Vets – ACC Vets. Alleen de cijfers? Ga naar: Klik hier
Het onvolprezen KNMI en de eveneens veel geraadpleegde buienrader.nl voorspelden moessongelijkende regens voor afgelopen Zaterdagmiddag, hetgeen de meeste der Veteranen ertoe had gebracht zich geestelijk voor te bereiden op een langdurige en diepgaande analyse van de duidelijke, hierboven aangehaalde  hartenkreet die de secretaris een week eerder in volle Ernst had geslaakt.

Als in een roman van Louis Couperus zouden zij, zo moeten zij gemeend hebben wanneer men hun latere prestaties in ogenschouw neemt, gezeten onder een afdakje, kijkend naar de als één doorzichtig gordijn neerplenzende droppels, van gedachten wisselen over de verruwing der zeden in het algemeen en die in de cricketsport in het bijzonder. Het afdakje bleek inderdaad te bestaan, daar in het Utrechtse. Het is aangebracht om rokers de kans te geven hun verslaving bot te vieren als het regent, maar daar Knüpfer cigaretten onaangeroerd laat en de recepten van KNMI en buienradar even onbetrouwbaar bleken als de recepten voor het maken van goud die alchemisten eeuwenlang schaamteloos aan de man hebben gebracht, ware een verandering in instelling voor de meeste Veteranen opportuun geweest, want er zou toch echt worden gespeeld. Vooruitlopend op het vervolg van dit verslag en daarmee de luie lezer (NB dat bent U natuurlijk niet, dat zijn de anderen) kan worden vastgesteld dat slechts drie Veteranen de jeugdigheid van gemoed bezitten om geestelijk rap om te schakelen.

Indien U reeds de cijfertjes hebt bestudeerd, zal U zijn opgevallen dat de Veteranen slechts tien man in het veld konden brengen, onder wie de in het Utrechtse wonende Harmsen. Men moet niet alles geloven wat men in de linkse en rechtse pers leest, want ofschoon de Veteranen Harmsen in een deel van de provincie Utrecht wisten waar het wèl stortregende, was/is de op de website genoemde Harmsen niemand minder dan de op de scorecard van de vorige wedstrijd opgevoerde “invalster 2”, oftewel Janssen, Lid van Verdienste van ACC. De namen van R. Balk J. van Leeuwen, Van der Enden en Nierop ontbreken, hetgeen betekent dat deze heren elders bezigheden hadden.

Cricket is, en G. Boycott wordt niet moe dit te herhalen telkens als iemand hem een microfoon voor de neus houdt, “a mental game”. “Mental” betekent hier niet wat de niet-onvolprezen vertaaldienst van Google (spreek uit: “Goegel”) ervan maakt, namelijk geestelijk gestoord, maar wel degelijk geestelijk. De wakkere lezer die meent geestelijk te moeten opvatten als aanduiding van een persoon die zijn (of haar in deze moderne tijden) leven wijdt aan het Hogere, slikt bij het lezen een “e” in, wat niet de bedoeling is. Neen, geestelijk betekent hier om een veel gebruikt, in weiniger ogen als anglicisme te kenschetsen, woord neer te schrijven, “mentaal”. “Zo is de cirkel rond”, zult U denken, daarbij ongetwijfeld vaststellend dat wiskunde minder ingewikkeld is dan U op school dacht. In wiskundige termen vervat: cricket = opletten geblazen.

Geheel tegen alle traditie in, maar kennelijk niet in staat de Tijdgeest te weerstaan, besloot aanvoerder Eldering na het winnen van de toss het volk te raadplegen wat hem te doen stond. Anders dan de Gemeente Amsterdam, die elke uitslag van een volksraadpleging met juridische kuiperijen pleegt te ignoreren, luisterde hij naar het werkwoord dat hij het meest hoorde en koppelde Soleman aan Hillen. Boer had volgens de aanvoerder recht op een gemiddelde en was daarom naar plaatsje acht geschoven. Voor het overige geen verrassingen.

De innings begon ronduit slecht. Hillen (0) en Soleman (5) leverden hun wicket in. Zij zetten een trend die spijtig genoeg gevolgd werd. Gelukkig voor de Veteranen toonden Booij (110*) en Knüpfer (29) geen trendvolgers te zijn. Ook Eldering (9) deed wat de captain van hem verwachtte door Booij te steunen in diens dadendrang. De per Augustus niet meer in zonde, maar wel aan de Afroditekade (geen grap), levende jonge vader timmerde er vrolijk op los wanneer het kon en verdedigde wanneer het moest. Von Schmidt (5), Janssen (3), Van der Graaf (1, uiteraard een aanvallend schot) en Boer (1, vang alleen door hem en de wicketkeeper bemerkt) gaven het begrip “steunen” een geheel nieuwe inhoud. De Jonge (0) liet zien hoe men across the line speelt en wandelde met een verhitte Booij, die onmiddellijk begon te klagen over lichamelijke pijntjes, na zesendertig overs naar de kant. Daar Booij een bescheiden persoon is, liet hij de hem zo geliefde kreet “Hulde!” achterwege. Knüpfer slikte zijn opmerking over faeces van een week eerder volledig in en feliciteerde Booij.

De Hercules Veteranen hadden de codewoorden  “mental game” wèl goed begrepen, want zij serveerden een bescheiden thee, zodat zij niet moe en loom het veld in zouden gaan. Na de wedstrijd kwam de zwaardere kost op tafel, die uitstekend smaakte, zeker in combinatie met het met ruime hand geschonken Eerste Divisie bier.

Hillen is rechtshandig en ving daarom opener Richardus (1) van Hercules met zijn linkerhand. Hoop flikkerde op en de ACC Veteranen zagen het schip van Hercules reeds stranden, het liefst mijlen voor de veilige haven, want de zwaar drukkende hitte, die door Louis Couperus meermalen prachtig beschreven is, deed het verlangen naar bier zelfs bij coladrinkers grote vormen aannemen. Doch helaas, de goena goena oftewel stille kracht, werkt buiten Java en omstreken niet en met lede ogen zagen de nul supporters van ACC hoe hun team vakkundig het bos werd ingestuurd. Bosboom (36), Buyze (74) en Rutchie (45) brachtten Hercules dichtbij de meet. Rusche (0), en Van Eck (4) waren zo beleefd de nederlaag van de ACC Veteranen nog een redelijk aanzien te geven. Beleefd tikten Smit (7*) en Cohen Tervaert (11*) de overwinning binnen. Eldering kon drie, von Schmidt twee wickets laten optekenen, terwijl Harmsen, oeps Janssen, een stumping en een vang in de boeken toverde. Knüpfer, Soleman en De Jonge gingen zonder wicket aan het bier, waarbij voor de eerlijke verslaggeving dient te worden opgemerkt, dat eerstgenoemde mogelijk heeft gedacht aan de Zamicompetitie waar hij dingen heeft medegemaakt die hij in de Veteranencomepetitie liever niet ook medemaakt. Het leven is lijden, EP!

Kortom, een geweldige prestatie van Booij en een titel die de lading volstrekt niet dekt.

B. B.