Bloemendaal Vets – ACC Vets 
Moeilijke woorden? Leesproblemen? Of gewoon lui? De cijfertjes:
De cijfers, klik hier.
De meer dan gemiddeld geïnteresseerde lezer, die weet dat De Jonge zich na twintig jaar warmdraaien in zijn ACC heeft ontwikkeld tot een meer dan nuttige changebowler, zou na lezing van bovenstaand citaat (= kwoot in computertaal) tot een verkeerde conclusie kunnen komen.

Neen, in het Veteranencricket is de sfeer niet té familiair, Mr. P. is niet van zijn geloof gevallen, hij doet niet aan bodyline en er speelden geen pupillen van een zekere meisjesschool mee.  Na de wedstrijd was een aantal Veteranen zich aan het vertreden in Z. en terwijl sommigen naar de schepen keken die in een lange tros lagen te wachten tot zij de eens zo machtige haven van A. zouden binnensluipen, richtte Mr. P. zijn blik landinwaarts en was tevreden. Ook tevreden was Booij die, uiteraard gezeten aan het hoofd van de tafel waardoor hij weemoedig naar het strand en de niet “vrolijk bruisende” Noordzee kon loeren, een hapje en een drankje kreeg aangeboden van zijn team vanwege zijn aanstaand boterbriefje. Loom na een lange innings en tevreden met en over de verschillende witte wijnen die het meer dan aangename maal lardeerden zijn zijn gedachten mogelijk gegaan naar de Toekomst en/of het Verleden, maar daar Uw correspondent de gave van het gedachtelezen niet heeft mogen ontvangen zou U dit hem zelf moeten vragen, wat overigens lastig kan worden daar hij, met instemming zijner aanstaande, binnenkort de reeds eerder genoemde zee zal oversteken om in Engeland met andere cricketmakkers te gaan toeren.

Een mooi slot van een mooie, warme dag, een slot ook dat de mogelijke vertwijfeling na wederom een nederlaag snel deed vervagen. (De wakkere lezer –dat bent U natuurlijk- zou Koning Alcohol als Grootste Vervager kunnen zien, doch wees gerust, niet iedereen dronk en “bobben” bleek geen loze kreet.) Het hoofdveld van Bloemendaal is natuurlijk een plaatje en iedereen die er op heeft mogen spelen zal dit beamen. Doet hij of zij dit niet, dan is de enige remedie een stevig gesprek met Mr. P. Helm op, uiteraard! Omzoomd door prachtige optrekjes, die, zo vertelde Nierop tijdens de heenreis, tegenwoordig regelmatig “op de markt komen”, want het superkapitalisme heeft in het ooit zo rustieke B. danig toegeslagen met alle gevolgen van dien. Daarbij komt, zo vertelde een B.’se informant ongevraagd maar zeer tot genoegen, dat de buitenechtelijke copulatiedrift door de gezonde zeelucht èn de aanwezigheid van een grote hokkieclub het landelijke gemiddelde deszelve fiks heeft opgekrikt. Gelukkig voor de moraalridders in ons Goede Vaderland drukken gedegen huisvaders als R. en T. Balk dit gemiddelde. Eerstgenoemde had, ofschoon de wedstrijd zo ongeveer in zijn achtertuin plaatsvond, helaas drukke werkzaamheden, maar zijn vader en een opa zijner kinderen verscheen wèl. “Hulde!” Als erkend econoom zal T. Balk ongetwijfeld begrip hebben voor de ingewilligde eis van één der omwonenden de beschermende netten neer te halen om de aanstaande kopers van zijn woning een betere kijk op zijn tuin te gunnen. Als erkend cricketer in ruste zal hij er begrip voor hebben dat de C.C. Bloemendaal iedereen die met een forse zes een bal op de door gesloten en grotendeels uit glas bestaande deuren van de tuin gescheiden keukentafel weet te toveren een consumptie aanbiedt. Het mocht niet zo zijn, evenals T. Balks optimistische voorspelling van een overwinning van zijn Amsterdamsche Cricket Club niet uitkwam. Nou ja, het Eerste won de volgende dag in een heuse triller.

En toch, er werd goed gefield door Uw Vets, zoals de scorecard bij juiste interpretatie leert. Booij en von Schmidt deden hun prijs op de virtuele slavenmarkt met de sinistere naam “The Acces” stijgen met elk drie wickets, Eldering liet er twee optekenen en –zonder helm- De Jonge één. Voeg daarbij twee vangen van Janssen, die electronisch zowaar van zijn schuilnaam “invalster 2” verlost blijkt, en één vang voor von Schmidt en de Graaf (beauty at the boundary!) en U weet genoeg, denkt U.  Denk even langer na, graag. Waarom bowlde Soleman niet? Antwoord: de in Veteranenkringen zo gevreesde Ouderdom leek te hebben toegeslagen en Soleman verliet na een dapper begin het veld op een wijze die de enkele nog in leven zijnde Veteranen van de Eerste Wereldoorlog hem moeitevol nadoen. Hopelijk vallen de heupproblemen mee en kan hij binnenkort weer zijn left-over-actie vertonen. Sterkte!

Ook de C.C. Bloemendaal had zo zijn problemen. Met kunst-en-vliegwerk waren elf man mèt de vereiste leeftijd gevonden. Op de scorecard prijkt de naam van Worrell. Sir Frank is ons helaas al lang geleden ontvallen, dus wie ging er schuil achter dit pseudoniem? Ondanks zijn jeugdig gemoed en uiterlijk bleek het R. Wolfe te wezen. Ja zeker, hij mag voor de Vets spelen, zijn jonge uiterlijk ten spijt. Maar ja, je bent kinderboekenschrijver of je bent het niet. Er ontspon zich tijdens de rijk voorziene lunch en na de wedstrijd een discussie tussen juristen en een historicus over dubbele loyaliteiten. Twee clubs en dan ook nog twee paspoorten! Moest het maggen? Het probleem van de dubbele paspoorten gaat Geert W. oplossen, zo horen we regelmatig. Zijn eigen vrouw hoeft haar Hongaarse pas niet in te leveren, want dat is in een EU-land afgegeven. Australië is bijna een republiek en geen EU-land, maar wilde Geert zal, zo vermoedt Uw correspondent, de bestaande regelingen voor inburgering die vreemde en niet te verantwoorden uitzonderingen bevatten voor mensen uit landen die, ofschoon ver verwijderd van het te noemen gebergte, een grotendeels “Kaukasische” bevolking herbergen, niet schrappen.  Rest de herinvoering van de “Burgerlijke Dood”, zo meende men al keuvelend. Een oude, helaas verdwenen maatregel, die het mogelijk maakte iemand permanent te verwijderen zonder hem op te hangen of te vierendelen. Op papier was je dood en probeer dan maar een gedegen burgermansbestaan te lijden! (Ja, lijden.) Slap gel*l, denkt U, en terecht, want R. Wolfe is een veel te aardige man om te verwijderen en wat zou ACC zonder hem doen? Zeg nou zelf.

De ACC-innings begon met het koningskoppel Hillen – Van Leeuwen. Helaas stokt de Hillen-runmachine. Gelukkig gaat hij in Engeland kolen op het vuur gooien, dus er is niets aan de hand. Ook Van Leeuwen ging uit. De Graaf, Eldering en von Schmidt brachten het te bereiken totaal binnen handbereik, Nierop, De Jonge, Janssen en Boer (mèt de jaarlijkse puberale woedeuitbarsting) niet of nauwelijks. Booij aasde op de eerder vermelde gratis consumptie en toen Soleman naar het wicket strompelde, leek de overwinning nabij. Ach, het had zo mooi kunnen zijn, een zwaar gekwetste Soleman die, de pijn verbijtend, met een vrolijke leg glance, of, nog dramatischer, een leg bye, de overwinning binnensleept! Helaas, Booij werd nu wel gevangen.

Bier en naar het strand!                              B. B.