De CIJFERS: klik hier
Amerikanen quantificeren graag in de hoop daardoor een vastere greep op de werkelijkheid te krijgen. Om politiek correct te blijven (nog een heerlijke Amerikaanse gewoonte) zeggen ze niet dat iemand oliedom of zeer slim is, maar komen ze op de proppen met het “IQ”, bijvoorbeeld. Amerikaanse sporten zijn zó ontworpen, dat levende TV-beelden van wedstrijden regelmatig kunnen worden onderbroken voor reclamefilmpjes of “boodschappen” zoals M. Smeets zegt. Natuurlijk kijken de Amerikanen niet naar de boodschappen, ze vullen de tijd met praten over de cijfertjes.

Het lijkt Uw chroniqueur aannemelijk dat dit cijferfetisjisme door de voormalige kolonisatoren van Noord – Amerika is ingevoerd, want welke sport leent zich bij uitstek voor cijferpraat? Juist, cricket. Nu weet elke cricketer dat cijfers lang niet alles zeggen. Het GEVOEL is niet in cijfers te vatten, al doen onze Amerikaanse vrienden wel alle mogelijke moeite een systeem te ontwerpen waarin ALLES verklaard wordt.

Wanneer U naar de cijfers van de wedstrijd ACC Vets – Hercules Vets kijkt, ziet U dat Elderings mannen wederom verloren hebben, helaas. De verschillen waren niet al te groot, maar groot genoeg voor Hercules. Wat U niet uit de cijfers kunt halen is het feit dat Harmsen en von Schmidt tegen hun oude vereniging speelden en na de wedstrijd met de Herculanen herinneringen ophaalden aan vervlogen tijden. Samenzweringsdenkers (= knettergekke Amerikanen) weten genoeg en bouwen een website waarop uitgelegd wordt hoe de vork in de steel zat. De tegenwerping dat Harmsen een enorme zes sloeg en daarvoor geweldig had gebowld is belangrijker dan de website, neem dat van Uw chroniqueur aan. Von Schmidt bowlde ook al geweldig en hij holde zó hard, dat hij zich blesseerde. Eerlijk gezegd, de cijfers doen het fielden van ACC geen recht. Neem topbowler Eldering: geen wickets, maar wat een overs! Alles op het spotje, vrijwel geen run tegen. En ook Matchett, Booij en De Jonge waren goed bezig. Het fielden was, op één of twee technische storingen na, goed. Hercules bleef steken op “slechts” 147. Hieraan moet worden toegevoegd dat Hercules als een team batte en iedereen een gedegen bijdrage leverde.

Het gevoel van de ACC Vets was goed. Hoe goed? Tsja, dat kan Uw chroniqueur niet in cijfers uitdrukken, want hij is geen Amerikaan, maar het was goed. Ook goed was het bowlen van Hercules en daarom hadden de openers Hillen (17) en Nierop (9) het moeilijk. Booij (1), Matchett (7) en Harmsen (7) verslikten zich en het GEVOEL werd minder goed. Gelukkig was Van der Graafs (24) gevoel goed en hij bracht de noodzakelijke 148 dichterbij. Helaas ging hij run out. Eldering (24) ging aan de slag, maar Janssen (0) werd gevangen. Boer (3) is een prikker en hij prikte om Eldering aan strike te houden. Helaas, helaas, ook de captain ging uit, evenals als De Jonge (0). De geblesseerde von Schmidt (25*) speelde schot na schot, instrueerde zijn runner Janssen en beval Boer wanneer deze weer een sprintje moest trekken. Het GEVOEL kwam terug. (Boer voelde zijn hele lichaam…) Uiteraard was er ook gevoel bij Hercules. En er zijn lange Herculanen, echt lang. (“Six ft. 3” in het Amerikaans) Nog zeventien runs voor de tie. Boer strompelt op, von Schmidt raakt de bal, hoopt/verwacht dat die langs de bowler gaat, maar….lange armen, Boer  run out.

Het GEVOEL van de wedstrijd is niet in woorden te vatten. Zoals altijd had toeschouwer J. Balk (wiens broer door stakingen gedwongen in Afrika was blijven hangen..) het bij het rechte eind: “De thuisblijvers hadden ongelijk”.

B. B.