De vacantie is op vele plaatsen in Nederland uitgebroken, zoals U dagdagelijks aan Uw kinderen merkt. Zijn Uw kinderen reeds de deur uit of hebt U geen kroost? Gewoon even naar de buren kijken en luisteren.  Uw correspondent is jammerlijk mislukt op het gymnasium en daarom in het onderwijs beland. Wat hij ooit amper wist van de geheimzinnige talen Latijns en Griek is weggezakt, hetgeen hem er niet van weerhoudt driftig moeilijke woorden uit genoemde dode talen te gebruiken.

Om iedereen voor te zijn wijst hij op de eveneens mislukte gymnasiast E. Douwes Dekker, die, schuilgaande achter het begrip “Multatuli”, zijn veelgelezen teksten doorspekte met termen die in vertaling veel aan duisterheid prijsgeven. In het werk van Dekker komt het woord “vacantie” vermoedelijk niet voor, want in zijn dagen noemde men het verschijnsel “verlof”. Maar Dekker kende het verschijnsel “vacare” ongetwijfeld wèl, want het betekent, zo zegt het geheugen van Uw correspondent, “leeg laten”. (Als ambtenaar liet Dekker wel eens een gaatje vallen in de finantieele administratie…) Leegte, dat is wat U in het Veteranenhoekje aantrof, de laatste tijd. Gelukkig wees Knüpfer, de man die altijd schijnt te werken, is het niet voor geld dan wel voor zijn ACC, Uw correspondent op het “vacare”. Daar moet iets aan gedaan worden, want in de rust van zijn zoveelste wedstrijd als “assistent scheidsrechter” (= grensrechter) moet Knüpfer toch iets te lezen hebben op zijn I – Phone of Blackberry of wat hij ook maar gebruikt om contact te houden met de wereld. (Geheel terzijde: Joerokwaai is naar huis, kan Knüp de Finale niet vlaggen?)

Uw correspondent mocht een aantal jaren samenwerken met de erudiete en eminente Germanist drs. P. F. Geers, die zijn vak aan ouders en leerlingen omschreef als “een bijna dode taal”. En dat terwijl er toch meer dan honderdentwintig miljoen mensen zijn die Duits als moedertaal hebben! Maar in Nederland wil niemand nog Duits leren. Journalisten interviewen der Kaiser en Cancellara in een Engels van eigen makelij en krijgen antwoorden in een Engels van eigen makelij. Gelukkig weten bijna alle Nederlanders wel hoe de Duitse volksaard geduid moet worden: hoogmoedig. Dat zulk een duiding hoogmoedig is, zien ze niet. En wanneer een Duitser (in Germanië is sinds een jaar of dertig dankzij de Britse bezetting eindelijk de Humor doorgedrongen) een leutige opmerking maakt over “holländische Wohnwagen” worden ze kwaad omdat ze niet weten dat woonwagen als “caravan” vertaald dient te worden. Eldering heeft gewoon HBS en weet dus genoeg over Duits en Duitsland. Zijn opmerking die dit stukje tot titel werd, kan derhalve niet verkeerd begrepen worden. “A statement of fact”.

Dat de vacantie was losgebarsten merkte de dichtst bij het Loopveld wonende Veteraan, wicketkeeper Janssen, ook op die zonovergoten Zaterdag, want na zijn komst, die, zoals altijd ruim op tijd was, moest hij nog een flinke tijd wachten voor hij zijn stumping en vang op de website des KNCB’s  kon laten bijschrijven. Ook Soleman zat op hete kolen. De sympathieke teamspeler moest om zes uur naar de verjaardag van zijn oudere zuster. Uw correspondent is tweeënvijftig dagen ouder dan de man met de zich aan de omgeving aanpassende brillenglazen en beschikt over een jongere zuster, maar hij begreep dat de heilige familieband mogelijk roet in het eten kon gooien. Toen Bloemendaal, door tom toms en andere moderne ellende gekweld, eindelijk was gearriveerd, zond Eldering Soleman en Nierop naar het wicket.

Anders dan Joachim Löw (spreek uit “leeuv”) had Eldering zijn tactisch plan gewijzigd en de battingorder enigszins aangepast. “Sla toch eens” is, dat weet een kind,  de favoriete aanvuring van Soleman. Nierop, gekweld door liesproblemen doch met een Robbenachtige opkrabbelmentaliteit, doet het over het algemeen iets rustiger aan: blijven staan en scoren als het kan. Elderings plan ging niet helemaal op. Na iets dat op de al lange tijd niet meer waargenomen Soleman shuffle leek, moest de broer van de jarige voor 0 naar de kant. D. Kappelhoff staat bekend om zijn geheel eigen running stijl en zijn rechte bat. Helaas, ondanks al zijn vernuft sloeg hij de bal recht de lucht in. Ook een nul. Nierop, battend op een wijze die onze Oosterburen als “soeverein” aanduiden, greep in zijn lies, doch niet naar zijn hoofd. (Noot: in Germanië is cricket een jaar of twaalf verboden geweest omdat de King of Sports volgens de toenmalige Kanselier decadent zou zijn. Tut, tut, tut…)

Booij had er zin in. En hoe! In broederlijke samenwerking met Nierop bouwde hij aan een vorstelijk totaal. Tik, boem, runs en weer een over. Wat Bloemendaal ook probeerde, runs bleven op het scorebord verschijnen. De KNCB denkt aan zijn leden. Om de gekwelde lichamen der oudere cricketers niet al te zeer te belasten heeft hij besloten dat zij “slechts” veertig overs per innings krijgen. Nierop, opgegroeid met tijdcricket en vijftig over potjes doet niet aan moderniteiten en bleef staan. Booij, geestelijk nog jonger geworden na de geboorte van Mees, wil altijd wel. De verstandige lezer, U met andere woorden, begrijpt al waar dit naar toe moest gaan: beiden not out.

Ook de nummer vijf van de dag, Boer, hanteerde deze gedachtegang en het leek even of hij zich aan zijn favoriete bezigheid, die hem in Z. en omstreken een bijzondere naam heeft opgeleverd –mopperen-  ging overgeven. Een echte journalist is tuk op herrie en daarom interviewde Uw correspondent de nummer vijf van de dag:

“Baal je niet, dat je niet ingaat?”

“Cricket is een teamsport, we focussen op de teamprestatie, mooi spelen is aardig, maar het resultaat telt, laat Eric en Cees vooral zo doorgaan, in dit team speelt niemand voor zichzelf.”

Wanneer Cees Jansma, die zijn wijsheden put uit een Duits boekje over teambuilding (Das Teambuilding, München 1987, Dr. E. von der Enden hab.), het Veteranenteam heeft geïnstrueerd verneemt U hopelijk in een volgende aflevering van het Veteranenhoekje.

Booij kon het interview natuurlijk niet volgen, maar na 104 vond hij het kennelijk genoeg en ging hij uit. Een geweldige prestatie. “Hulde!’, zou een Veteraan en jonge vader zeggen, maar ook Booij bleek geïnstrueerd door genoemde Jansma en dus vroeg hij om water, want het was warm

Boer kreeg zijn gebruikelijke vier à zeven ballen (2*) en Nierop bereikte zijn halfje (51*). Hulde aan Lochem! ACC Vets 180/3.

Een oud-speler van ACC, wiens naam Uw correspondent hier niet noemt om niemand te besmeuren, placht zich luid en duidelijk uit te laten over kleding van tegenstanders die niet aan zijn scherpe mode-eisen voldeed. Lange witte broek en witte schoenen, zo hoort het volgens deze Albert V. Hij had zich wild geërgerd aan de heer Jonker die opende voor Bloemendaal. De gedegen techniek en de forse klappen van deze opener waren Albert ongetwijfeld ontgaan, want wanneer het modewaas de blik vertroebeld, ziet men de inhoud niet. Gelukkig voor Uw Veteranen moest Jonker op een gegeven moment naar Elders: 50 retired. Soleman, die het stokje van Boer had overgenomen en tegen zichzelf aan het mopperen was, kreeg van Boer een opdracht: “effe twee wickets en dan wegwezen”. En zo geschiedde. Ook von Schmidt en De Jonge pakten hun wickets en Bloemendaal strandde op 122 a.o.

Echte journalisten hebben hun mening al gevormd voor zij met hun werkzaamheden beginnen. Daarom stellen ze in een interview rustig acht keer dezelfde vraag als ze een antwoord krijgen dat afwijkt van wat ze voor het vraaggesprek hebben opgeschreven. Uw correspondent meende, dat Swaneveld te gierig was om een vijfde wicket te nemen. Hij zou dan een kratje moeten kopen en Nederlanders zijn “zuinig”. Swaneveld beantwoordde de vraag acht keer ontkennend en zei dat “het gewoon niet lukte”. Nierop is lid van twee cricketclubs en wil natuurlijk, als echte Nederlander, waar voor zijn contributies. Hij beantwoordde de vraag naar zijn lange verblijf op de crease natuurlijk acht keer anders dan Uw correspondent reeds had ingevuld: “ik speelde niet goed en ik heb nog steeds last van mijn lies.”  Of beide heren spreken de waarheid of Uw correspondent is geen echte journalist. Aan deze prijsvraag is geen prijs verbonden en correspondentie wordt niet op prijsgesteld.

Een interview met Eldering over de zo overduidelijke Duitse invloed op zijn kapiteinschap zat er niet meer in want in een uitmuntende sfeer gingen de Vets van Bloemendaal en ACC de heerlijke dag uitluiden. Sapjes en hapjes.

B. B.

Naschrift:

Inmiddels heeft J. Löw gemerkt, dat on-Duits spelen soms niet werkt. Het sprankelende spel, de mooie passes en de spelvreugde baatten niet. Nederland speelt on-Nederlands….