ACC Vets-CCG: Prachtige wedstrijd met een geweldig einde
http://ecricket.nl/pub/2011/Vet_B/3_68.htm
Elke cricketer is zijn hart een prima donna. Dat komt door de aard van de King of Sports: teamwork door individuen. Vaak zijn het individuele prestaties die in het geheugen blijven hangen. Teamprestaties spreken minder aan. Raar voor een teamsport, maar toch waar. Wie weet niet dat C. Soleman zekere R. Richardson c & d’de voor 11 runs? Juist! En wie weet de uitslag van de wedstrijd nog? Eh, tsja, eh…
Afgelopen zaterdag speelden de Veteranen tegen CCG een wedstrijd die zal voortleven. Eén van de redenen was het publiek. Tot ieders verbijstering trekken Veteranenwedstrijden niet veel publiek en dat is jammer want de thuisblijvers hebben altijd ongelijk volgens J. Balk. T. Balk bezoekt regelmatig wedstrijden en hij weet van de hoed en de rand. De Balkjes weten wanneer een wedstrijd spannend is geweest, want hun hoef je niets uit te leggen. Als er onder het publiek mensen zijn die niets van cricket afweten en na de twee innings zeggen “het was heel spannend”, moet het spannend zijn geweest. Zo’n wedstrijd werd zaterdag gespeeld.
Eldering won de toss en liet CCG batten, want het veld was nog nat van de slagregens die het Vaderland hadden geteisterd. Het weder zou beter worden => later op de dag droger veld. CCG is vorig jaar nèt geen kampioen geworden en wil dit jaar bovenaan eindigen, wat een gezonde ambitie is. Helaas heeft de KNCB geen diploma gestuurd, anders had U in het clubhuis kunnen zien wie z’n titel wil prolongeren. Titelkandidaat CCG zette er de sokken in en zelfs het vroege vertrek van batsman no. 2 voor 6 kon niet verhullen dat er aan een stevig totaal gebouwd werd. Sommige A. C. C. Veteranen, en dit keer niet alleen de gebruikelijke knoeier, misten vangetjes, wat jammer was. CCG profiteerde. Voor het verlies van vier wickets kwamen de dragers van clubkleding uit op 217. Zoals U op de scoringcard ziet, droeg Mr. Extra 28 runs bij, wat ook al jammer was voor de gemiddelde A.C.C.’er. Wel tot tevredenheid was het optreden van de herstelde Janssen die een vang en een stumping liet noteren. Eldering nam twee wickets, Booij en Sarre elk één en von Schmidt en Kasam werden niet beloond voor de goede arbeid. Opvallend genoeg ontbrak de gebruikelijke vang van De Jonge.
Swaneveld begon als vanouds, maar hij werd voor 20 gebowld. De andere opener, Kasam, liet zien dat leeftijd geen bezwaar vormt om scherpe eentjes te hollen. (41) Sarre (43) timmerde er vrolijk op los, maar ging toch uit. Booij (36) leek de overwinning veilig te gaan stellen, maar ook hij moest naar de kant. Geen nood aan de man als het aanvallende schot van Van der Graaf en de degelijkheid van Eldering op de mat staan. Helaas ging eerst genoemde c & b voor 5, terwijl de captain na 13 runs gevangen werd. Knüpfer liet zien dat hij batten heeft geleerd in een grote Hollandse stad. Von Schmidt had zijn dag niet (0). 186/7 na 35. CCG rook bloed en Boer wist wat hij doen moest. Knüpfer wist dat ook en batte met overleg. Het totaal kwam in zicht door welgemikte schoten van de man met het Kasteel in zijn hart, maar er moest ook scherp gerund worden. Boer (1) produceerde zowaar een drive, maar werd toch uitgerund. 211/8 in 39. De Jonge (0) begreep wat er gedaan moest worden in de laatste over. Helaas had CCG ook plannen. Batsman no. 11 (eigen keus) Janssen slaagde erin één run te frommelen en Knüpfer stond na 39.5 overs aan het levende wicket. 213 runs op het bord. Een zes, Knüp 39* en twee punten “in de pocket” zoals Von Schmidt het door middel van gebarentaal uitdrukte.
Bij de uitstekende nazit wezen de CCG’ers op de vele vangen die ze gemist hadden. Een enkeling had liever een mooi jongensboekeinde gehad met een vier van Knüpfer. Von Schmidt bracht zijn hand naar zijn broekzak en zweeg. Een prachtige wedstrijd met een geweldig einde en het eerste verslag met een titel in gebarentaal. (Alleen kan Uw verslaggever dat gebaar niet op papier toveren.)
B. B.






