Ter afsluiting van het seizoen speelden de Veteranen hun thuiswedstrijd tegen Dosti. De D.A. won de toss en om de kat niet direct op het spek te binden, ging ACC batten. Het wordt een beetje eentonig, maar Hillen en de D.A. maakten het totaal. Dosti was in een feestelijke stemming en bracht negen bowlers in het spel. Niet dat die nou zou goed waren, maar iedereen wist wel een methode te vinden om uit te gaan. Pirouetje voor de stumps, slower ball, run-outje na een duidelijke instructie vooral reeel te blijven bij het runnen tussen de wickets, etc. De baas himself werd uitgevangen door zijn collega; dat gebeurt al jaren achter elkaar. Je let erop waar de grote, kleine man staat, maar iedere keer lepel je de bal toch in zijn klemvaste handjes.
Een upje van een slow-bowler halverwege de mat, hoort op het dak van het clubhuis. Zeg nou zelf. Oorzaak? Aardstralen, Voodoo, Winti, te zwaar geluncht deze week? Een dompertje, nevertheless.


Na de thee was van de vakantiesfeer weinig meer te merken en gingen we proberen Karan van een century af te houden. De man heeft de meeste honderds in het lagere cricket achter zijn naam, een record gedeeld met Nolan Clarke, die een paar treedjes hoger ingeschaald moet worden.
Om dat heilige doel te bereiken wordt de batting-order zeker niet omgedraaid om iedereen een kansje te geven, No Sir! Eén-dimensionaal batten, waar wij een stokje voor moesten steken. Zijn running-partner mag ook weer niet teveel runs maken, wat vaak run-out kansen oplevert.
Geholpen door missers in het veld, slaagde Karan in zijn opzet, en wisten wij zelfs geen wicket te nemen. De bowlerij was redelijk, al werd de losse bal afgestraft. Wasim Ismail had Karan geheid LBW op zijn achterste been. Een appel en de umpire was duidelijk overdonderd. Hij durfde gewoon zijn vinger niet op te steken, bang zijn captain uit te moeten geven.
OK, je loopt zelf niet op een LBW-appel. Dat zij zo, ik ben ook verbaasd geweest dat ik mocht blijven staan. Maar zo'n botte benadeling hebben we dit jaar zo regelmatig meegemaakt bij nagenoeg al onze tegenstanders, dat het geen uitzondering meer te noemen is, maar gebruik.
De desbetreffende scheids was een typische nar, die zelf als bowler gewoon gooide. Dit slag mensen is altijd te bewonderen als elftalvulling bij jonge clubs als Ibis en Nieuwegein, waar ze de meest extreme vorm van Vriendjescricket spelen, dwz. zonder lbw, caught behind, stumped en run out. Bij Dosti laten ze zo'n man wel umpiren. Terwijl er genoeg ouwe rotten rondliepen bij dat team, met verstand van cricket, de nederlandse taal, cricketregels en ballen tellen.
Eric's oplossing: geen nieuwe cricketclubs in Nederland, oude genoeg en bij de ballotage                  een cricket-inburgeringstoetsje laten doen. Indien te licht bevonden: terug naar Analfabetië.
Na afloop balletjes, blokjes kaas en volop biertjes om de vochthuishouding te reguleren.
Een jaaroverzicht volgt, met de cijfertjes voor de liefhebbers.

ACC 158 voor 9        Dosti 162 voor 0
Hillen 50            Karan 102*
Booij 47            Awalhapersad 45*